Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Chrześcijańskiej Demokracji, od lat 40. wchodził w skład jej władz lokalnych i krajowych. W latach 1948–1952 członek Izby Deputowanych I, II, III i IV kadencji. Zajmował stanowisko wiceministra pracy (lipiec 1951–lipiec 1952, sierpień 1953–styczeń 1954) i spraw zagranicznych (lipiec 1955–maj 1957), następnie ministra ds. kontaktów z parlamentem (od maja 1957 do lutego 1959) oraz handlu zagranicznego (od lutego 1959 do marca 1960). Był jednocześnie oddelegowany do Parlamentu Europejskiego. Od 22 października 1963 do 8 marca 1967 kierował Wysoką Władzą Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali. Jego kadencja została wydłużona w 1965, jako że państwa członkowskie nie mogły dojść do porozumienia co do jego następcy. Zrezygnował ze stanowiska z przyczyn zdrowotnych na krótko przed likwidacją tego gremium.

Odznaczenia Odznaczony Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec II klasy. W 1957 otrzymał nagrodę w kategorii powieść za książkę La volontà dello Stato (ex aequo z i ).

Przypisy