z drugiej strony, w 1995 r. japońska policja schwytała 5481 niepełnoletnich prostytutek. Chociaż jest to wzrost o 38% względem 1993 roku, to w skali całego państwa była to względnie niewielka ilość takowych przypadków. Według niektórych socjologów, randki za pieniędzy stały się wręcz jednym z czynników definiujących ere Heisei, obok „kakaku-hakai” kryzysu gospodarczego kraju w latach 90. Z jednej strony konserwatyści i moraliści widzieli w enjo kōsai symbol materializmu i upadku moralności japońskiej młodzieży, natomiast liberalne feministki interpretowały tę praktykę jako możliwość kontrolowania przez kobiety swojej pozycji w męskim społeczeństwie. Opinie na temat powodów popularności tego zjawiska są różne – Shinji Miyadai powołuje się na dyskryminację kobiet w kraju i konsumpcyjne podejście do życia, które zachęca je do manipulowania mężczyznami dla pieniędzy, a Ryū Murakami widzi w tym bunt, który powinien symbolizować wezwanie do działania przeciwko takiemu rozkładowi moralności w społeczeństwie. Innym przejawem przemian seksualnych w japońskim społeczeństwie były zmiany przeciętnego wieku inicjacji seksualnej – w 1984 roku 12,2% dziewcząt straciło dziewictwo przed zakończeniem szkoły średniej, w 1996 odsetek ten wyniósł aż 34%.