Lata 2000, obecnie mały|Ganguro Wszystko to sprawiło, że na przełomie lat 90. i 2000 dzielnica Shibuya zapełniła się kogyaru, które kupowały ubrania w domu towarowym 109 i czytały magazyn egg. Chociaż szum wokół enjo kōsai wciąż istniał, gyaru stopniowo wkraczały do głównego nurtu i stawały się ideałem młodych ludzi, którzy chcieli być modni i żyć luksusowo. Gyaru były już mocno zakorzenione w japońskim społeczeństwie, ale na początku lat 2000 moda tej subkultury przybrała ostry obrót wraz z powstaniem ganguro. Był to rozłam w subkulturze, który był zauważalny już w 1997 roku, kiedy to dziennikarz Hironobu Baba opublikował książkę Shibuya Style vs Kamata Style. Nowa społeczność gyaru pochodziła z mniej zamożnych obszarów Tokio, takich jak stacja Kamata w tokijskiej dzielnicy Ōta, a nawet innych miast, takich jak Kawasaki. W przeciwieństwie do zwykłych gyaru nowe dziewczyny przekształciły się praktycznie w mulatki z mocną opalenizną, łącząc przy tym jaskrawo kolorowe szminki i tradycyjne srebrzyste lub inne jaskrawe włosy. Hironobu Baba w swojej książce zasugerował, że była to w gruncie rzeczy konfrontacja między dziewczętami z dobrze sytuowanych rodzin, wiodącymi beztroskie życie, a córkami zwykłych robotników, które starały się jak najlepiej naśladować te pierwsze.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gyaru · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.