mały|Św. Tekla i dzikie zwierzęta jako popularny sposób wykonywania wyroków śmierci niewolników i humiliores zyskało popularność w czasach Augusta, a w każdym razie znajduje z tego okresu więcej poświadczeń źródłowych. Wciąż jednak unikano stosowania tej kary wobec obywateli rzymskich, wobec których najczęściej starano się stosować bardziej honorowe ścięcie. Skazywanie honestiores uznawano z reguły za nadużycie władzy. Praktyki i ogólnie były ostro krytykowane przez niektórych myślicieli i pisarzy epoki, m.in. przez Petroniusza i Senekę. W czasach klasycznych kara , mimo że powszechna, nie została w żaden sposób oficjalnie skodyfikowana w żadnym z ówczesnych zbiorów praw. Jej obecność w kodyfikacji notuje się dopiero w czasach Justyniana Wielkiego. Świadectwa przeprowadzania wraz z egzekucjami notuje się jeszcze w VI wieku n.e.