Albert Wehrer (ur. 30 stycznia 1895 w Luksemburgu, zm. 31 października 1967 tamże) – luksemburski dyplomata, urzędnik państwowy i prawnik. Ambasador Luksemburga w Niemczech, stały przedstawiciel przy Lidze Narodów i NATO, w 1940 przewodniczący tymczasowej Komisji Administracyjnej, w latach 1952–1967 członek Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali.

Życiorys W młodości krótko należał do nacjonalistycznego ugrupowania Nationalunio’n, został jego sekretarzem. Studiował prawo na uniwersytetach w Genewie, Strasburgu i Liège. Od 1921 praktykował jako adwokat w Strasburgu, krótko wykonywał zawód sędziego, kierował także stowarzyszeniem zrzeszającym młodych prawników. W 1937 uzyskał członkostwo w Instytucie Prawa Międzynarodowego. Od 1926 zatrudniony w ministerstwie spraw zagranicznych, obejmował stanowiska stałego przedstawiciela Luksemburga przy Lidze Narodów, a w 1938 sekretarza generalnego rządu. Od 1938 do 1940 kierował ambasadą w Berlinie jako chargé d’affaires. W 1940, gdy większość rządu Luksemburga i księżna wyjechała za granicę po niemieckiej inwazji, został ministrem spraw państwowych. Pod koniec maja 1940 objął funkcję przewodniczącego tymczasowej Komisji Administracyjnej, w jego ramach objął odpowiedzialność za sprawy państwowe, dyplomację i sprawiedliwość.