Johannes (Hans) Linthorst Homan (ur. 17 lutego 1903 w Rotterdamie, zm. 6 listopada 1986 w Rzymie) – holenderski polityk, prawnik i dyplomata, w latach 1962–1967 członek Wysokiej Władzy Europejskiej Wspólnoty Węgla i Stali, stały przedstawiciel przy Wspólnotach Europejskich, działacz Unii Niderlandzkiej podczas II wojny światowej.
Życiorys Syn polityka i komisarza prowincji Groningen Jana Linthorsta Homana, wnuk ministra wojny Henriego Staala. W 1926 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie w Lejdzie, w 1934 obronił doktorat na tej uczelni. Pomiędzy 1926 a 1932 praktykował jako adwokat. Następnie w 1932 został burmistrzem Vledder i radnym prowincji Drenthe z ramienia Liberalnej Partii Państwowej (później Ligi Wolności, protoplastki Partii Ludowej na rzecz Wolności i Demokracji). W 1937 został komisarzem Królowej w prowincji Groningen (od 1940 pod nazwą komisarz prowincji), zajmował stanowisko do 1941. Podczas II wojny światowej wraz z Janem de Quayem i Louisem Einthovenem był jednym z przywódców masowej organizacji politycznej Unia Niderlandzka (Nederlandsche Unie), zrzeszającej ok. 600 tysięcy Holendrów. Uchodził za najbardziej proniemieckiego członka jej władz, co wzbudzało kontrowersje w kolejnych latach, a organizacji nie uchroniło od likwidacji w grudniu 1941.