Niemniej nadal zdarzały się przypadki, gdy Żydzi schwytani „po aryjskiej stronie” byli więzieni poza gettem.

Lokalizacja thumb|Frontowy gmach Koszar Wołyńskich, spalony w czasie powstania w getcie warszawskim Areszt Centralny został początkowo ulokowany w budynku przy ul. Gęsiej 22. Z informacji zawartych w dzienniku Czerniakowa wynika, że jego pojemność pierwotnie przewidywano na około 100–150 osób. Szybko okazało się, że budynek ten nie jest w stanie pomieścić rosnącej liczby więźniów. W konsekwencji na potrzeby aresztu przeznaczono dziesięć dużych cel w sąsiednim budynku przy ul. Gęsiej 24, wchodzącym w skład zespołu Koszar Wołyńskich. Przed wojną w zespole dawnych koszar mieściło się Wojskowe Więzienie Śledcze nr I, zwyczajowo nazywane „Gęsiówką”. Jego frontowy gmach przy ul. Zamenhofa 19 był przy tym wykorzystywany na potrzeby Aresztu Centralnego tylko w ograniczonym stopniu (mieściły się tam: Biuro Przyjmowania Przesyłek Pocztowych, siedziba V rejonu Żydowskiej Służby Porządkowej, a także mieszkania prywatne). Cele dla aresztantów urządzono w bocznej części kompleksu.

Pomimo przeniesienia znacznej liczby aresztantów do „Gęsiówki” budynek przy ul. Gęsiej 22 był nadal wykorzystywany jako miejsce odosobnienia.