Ukończyła gimnazjum w Białymstoku. W tym czasie w carskiej Rosji kobiety nie mogły podejmować studiów uniwersyteckich. Z tego powodu, prawdopodobnie w 1910 roku, rozpoczęła naukę na prywatnych Wyższych Kursach Kobiecych w Kijowie, które były przeznaczone dla kobiet pragnących zdobyć wykształcenie medyczne. Niedługo później, w 1911 roku, władze carskie zliberalizowały przepisy dotyczące kształcenia kobiet, przyznając absolwentkom Wyższych Kursów uprawnienia równe absolwentom uczelni wyższych. Nowe prawo umożliwiło jej również przystąpienie wiosną 1915 roku do egzaminów końcowych na Cesarskim Uniwersytecie Kijowskim Świętego Włodzimierza. Zdawszy je pomyślnie, 30 maja tegoż roku otrzymała dyplom lekarski.
Po ukończeniu edukacji przeniosła się do Moskwy. Jej pierwszym miejscem pracy był stołeczny szpital Czerwonego Krzyża. Następnie pracowała jako lekarz sanitarny w miejskich służbach ochrony zdrowia, a później została lekarką szkolną. Po wybuchu rosyjskiej rewolucji w 1917 roku powróciła do Kijowa. Podjęła tam pracę w szpitalu uniwersyteckim, na stanowisku asystentki. Gdy rosyjska wojna domowa rozszerzyła się na tereny Ukrainy, postanowiła przenieść się do Królestwa Kongresowego.