Brytyjska broń nuklearna ma odstraszać przed atakiem bronią masowego rażenia oraz innymi atakami, powodującymi (lub mającymi spowodować) ofiary na masową skalę oraz poważne zagrożenia dla gospodarki, środowiska, rządów i struktury społecznej. Wielka Brytania zachowuje prawo do pierwszego użycia broni nuklearnej. Oprócz strategicznej funkcji obejmującej atak na pełną skalę z wykorzystaniem pocisków Trident, poprzez użycie jednej lub ograniczonej liczby rakiet, przewiduje dla nich także rolę substrategiczną jako środka przekazania wiadomości politycznej, ostrzeżenia i demonstracji zdecydowania. W myśl swojej doktryny militarnej, nie przewiduje użycia broni jądrowej na szczeblu taktycznym.
Komponent powietrzny mały|Handley Page Victor thumb|Brytyjska bomba „Yellow Sun” Komponent powietrzny był pierwszym komponentem strategicznych sił jądrowych Wielkiej Brytanii. Początkowo stanowiły go bomby jądrowe i strategiczne samoloty bombowe zdolne do ich przenoszenia. W 1953 do uzbrojenia weszła wolno spadająca bomba . Bomby tego typu zostały przekazane do bazy RAF Wittering i weszły do uzbrojenia jednostki 1321 Flight RAF wyposażonej w samoloty Vickers Valiant B.l, Canberra B.2 i Avro Lincoln B.2. Kolejną bombą była taktyczna bomba o wzmożonej sile wybuchu.