Jadwiga Koczocik-Przedpelska (ur. 27 września 1920 w Gnieźnie, zm. 1 lutego 2023) – polska patofizjolożka, prof. zw. dr hab. n. med.
Życiorys Była córką Marii i Józefa Koczocików. Ojciec była nauczycielem w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. W 1938 skończyła Gimnazjum im. gen. Zamoyskiej w Poznaniu. Była jedną z niewielu kobiet, które przyjęto wówczas na Wydział Lekarski Uniwersytetu Poznańskiego. Jesienią 1939 brała udział w kursie pomocy medycznej w warunkach wojny.
Po wkroczeniu armii niemieckiej do Poznania jej ojciec został aresztowany i osadzony w Forcie VII, a w styczniu 1940 rozstrzelany. Jadwiga z matką zostały uwięzione w obozie przesiedleńczym przy ul. Głównej w Poznaniu, a potem wysiedlone do Generalnego Gubernatorstwa. Zamieszkały w Przeworsku, skąd pochodził ojciec. Jadwiga pracowała w składnicy Spółdzielni Kółek Rolniczych, gdzie prowadziła pracę konspiracyjną najpierw jako członkini Narodowej Organizacji Wojskowej, potem Armii Krajowej. Była sanitariuszką i łączniczką AK działającą pod pseudonimem „Bezimienna”. Wraz z Henrykiem Jankowskim założyła w Przeworsku przyfrontowy szpital. Organizowała szkolenia sanitarne dla kobiet należących do konspiracji. W tym czasie poznała żołnierza NOW/AK Mieczysława Przedpelskiego ps. „Pobóg”, za którego wyszła w 1946.