Była członkinią-założycielką International Society od Electrophysiological Kinesiology. W latach 1980–1990 należała do European Muscle Club. Należała do i była zastępczynią przewodniczącego Komitetu Rehabilitacji i Adaptacji Społecznej Polskiej Akademii Nauk. W latach 1980–1990 należała do Komitetu Nauk Fizjologicznych PAN, zaś w latach 1975–1990 była przewodniczącą Komitetu Fizjologii Mięśni PAN. Przewodniczyła Zespołowi ds. Elektrofizjologii Klinicznej i Doświadczalnej Akademii Medycznej w Poznaniu (1978–1992). Była członkinią honorową Polskiego Towarzystwa Fizjologicznego, zaś w latach 1986–1990 przewodniczącą jego poznańskiego oddziału.
Zajmowała się fizjologią stosowaną, patofizjologią narządów ruchu oraz elektrofizjologią. Wprowadziła nowe metody w pierwszej z tych dziedzin, np. oznaczanie stopnia spastyczności i nowe testy diagnostyczne oparte na analizie Fouriera elektromiogramu globalnego. Zastosowała nowe modele doświadczalne np. w badaniu osteoporozy i krzyżowania nerwów. Zajmowała się zastosowaniem testów elektrofizjologicznych w ortopedii i rehabilitacji. Badała neuropatię cukrzycową, post-polio oraz aspekty neurofizjologiczne w onkologii.
Przygotowała 165 publikacji naukowych i dwie książki. Jedną z nich są wydane w 2000 wspomnienia pt.