INS Vikrant – lekki lotniskowiec Indyjskiej Marynarki Wojennej brytyjskiego typu Majestic, służący od 1961 do 1997 roku jako pierwszy lotniskowiec indyjski. Jego budowę rozpoczęto podczas II wojny światowej dla brytyjskiej Royal Navy pod nazwą „Hercules” i wodowano go w 1945 roku, lecz nie ukończono w związku z końcem wojny. Po wojnie został ukończony według zmodyfikowanego projektu i sprzedany Indiom. Nosił numer burtowy R11. Odegrał istotną rolę podczas wojny z Pakistanem w 1971 roku. Po wycofaniu służył do 2012 roku jako okręt-muzeum, lecz ostatecznie został złomowany.

Wyporność pełna okrętu wynosiła niecałe 20 000 ton, a długość 213,4 m. Napędzały go turbiny parowe. „Vikrant” mógł przenosić maksymalnie do 21 samolotów i śmigłowców. Podstawowym używanym typem samolotu pokładowego był Hawker Sea Hawk, a po modernizacji BAe Sea Harrier.

Budowa i nabycie „Vikrant” był jednym z sześciu lotniskowców brytyjskiego typu Majestic, których budowa została rozpoczęta podczas II wojny światowej dla marynarki brytyjskiej, lecz nie została ukończona z powodu końca wojny.