Byli również uzbrojeni w bardziej nowoczesną broń, taką jak pistolety, rewolwery, strzelby, pistolety maszynowe i granaty ręczne, chociaż były one przeznaczone do użycia tylko w sytuacjach awaryjnych, to jest jeśli wróg odkrył ich działania i podniósł alarm. Kanadyjscy żołnierze używali najchętniej lkm-u Lewis oraz granatów ręcznych.
Kanadyjczycy w wypadach na okopy Z wypadów na okopy szczególnie znani byli żołnierze kanadyjscy; mieli oni wyjątkowo znaczący wpływ na ich rozwój oraz byli efektywni w przeprowadzaniu ich. Byli także sprawcami pierwszego wypadu na okop – stu mężczyzn z pułku przeprowadziło 28 lutego 1915 roku atak na okopy niemieckie, niszcząc niecałe 30 metrów okopu, zabijając 5 ludzi i raniąc 11 kolejnych osób. Kilka miesięcy później, w listopadzie tego samego roku, kanadyjski podpułkownik Victor Odlum wraz ze 170 ochotnikami przeprowadził zaplanowany wypad na niemieckie okopy; w wyniku tego wzięto wielu niemieckich żołnierzy jako jeńców, tracąc przy tym dwóch kanadyjskich żołnierzy. Redefiniowało to technikę takowych wypadów. Do końca roku Kanadyjczycy zyskali taką sławę, że francuski marszałek Joseph Joffre wysyłał swych oficerów do dowództwa kanadyjskiego, aby Francuzi nauczyli się sprawnego przeprowadzania wypadów na okopy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Taktyka Kategoria:I wojna światowa