Jeszcze szerszym pojęciem jest jordanon (od nazwiska botanika Alexisa Jordana), który oznacza podrzędne wydzielenie gatunku roślinnego (linneonu, od nazwiska Linneusza), które nie ulega zmianie w hodowli i jest rozpoznawalne na podstawie szczegółów morfologicznych. Taksony takie powstają u roślin samopłodnych, często w odniesieniu do populacji dodatkowo izolowanych ekologicznie lub geograficznie. Jordanon może być klasyfikowany w randze gatunku, mikrogatunku lub odmiany, aczkolwiek niektórzy autorzy krytykują nadawanie im rangi gatunków. Ich zastrzeżenia budzi nietrwałość tych form – wcześniej czy później zwykle następuje u nich zapłodnienie krzyżowe i typy rekombinacyjne nie zachowują już dotychczasowego zestawu cech diagnostycznych. Duże liczby jordanonów opisano w odniesieniu do wiosnówki pospolitej Erophila verna (ponad 200), tasznika pospolitego Capsella bursa-pastoris (ok. 70), starca zwyczajnego Senecio vulgaris (ok. 12 tylko w Wielkiej Brytanii), Vulpia microstachys (ok. 8 w Ameryce Północnej).
Główne grupy apomiktyczne Europy