Ogólny przegląd i stan zbadania Główne kompleksy apomiktyczne, występujące w Europie Środkowej, to jastrzębce (Hieracium), mniszki (Taraxacum), jeżyny (Rubus subgen. Rubus), jarzęby (Sorbus) oraz jaskry różnolistne (Ranunculus auricomus aggr.). Przywrotniki (Alchemilla) są również kompleksem apomiktycznym, który jednak, w odróżnieniu od pozostałych, jest stosunkowo dobrze zbadany.
W standardowej pracy botanicznej rośliny należące do kompleksów apomiktycznych oznacza się najczęściej jedynie do poziomu kompleksu (agregatu), natomiast oznaczenia na poziomie mikrogatunków są w stanie w wielu przypadkach dokonać jedynie specjaliści od danej grupy. Na przykład kompleks Taraxacum officinale aggr. odpowiada kilkuset mikrogatunkom. Stan zbadania poszczególnych kompleksów jest różny i zależy od rozpatrywanego obszaru. Współczesne flory krytyczne najczęściej uwzględniają mikrogatunki, o ile są wystarczająco zbadane, natomiast praktyczne klucze do oznaczania zatrzymują się na poziomie kompleksów lub ich podwydzieleń (sekcje w obrębie rodzajów Hieracium i Taraxacum).