Linia kolejowa Rimini – San Marino – zlikwidowana kolej wąskotorowa, która łączyła Rimini we Włoszech i San Marino. Trasa została otwarta w 1932 roku po trzech i pół roku budowy. Była to zelektryfikowana linia kolejowa o długości 31,5 km i rozstawie 950 mm, zasilana prądem stałym 3000 V.

Historia Budowa linii została w całości sfinansowana z włoskiego kapitału publicznego przez faszystowski rząd Benito Mussoliniego po tym, jak sekretarz stanu do spraw zagranicznych hrabia Giuliano Gozi zawarł 26 marca 1927 roku umowę operacyjną pomiędzy dwoma państwami. Na mocy dekretu królewskiego budowę i eksploatację trasy powierzono Società Anonima delle Ferrovie e Tramvie Padane. Prace przy budowie linii rozpoczęły się 3 grudnia 1928 roku. Niecałe trzy lata później, 12 czerwca 1932 roku trasa została oddana do użytku przez włoskiego ministra komunikacji Costanzo Ciano. Codziennie kursowało od pięciu do sześciu par pociągów. Czas przejazdu między punktami końcowymi wynosił około 50 minut. Flota składała się z czteroosiowych wagonów o oznakowaniu od AB 01 do AB 04, pięciu wagonów doczepnych tego samego typu, wagonu pasażerskiego dla „Capitani reggenti” i 18 wagonów towarowych.