W momencie sformowania jednostka liczyła sobie 21 partyzantów, głównie Słowaków, a także kilku uciekinierów z Węgier i obywateli Związku Radzieckiego, którzy wcześniej walczyli na terenach Białorusi i Krymu. Pierwszym dowódcą jednostki został Słowak Ján Ušiak, a jego zastępcą Tatar Dajan Bajanowicz Murzin.
W nocy z 21 na 22 sierpnia 1944, a także w nocy z 30 na 31 sierpnia, jeszcze jako „oddział Ušiaka-Murzina”, oddział dokonał desantu spadochronowego w okolicach wsi Sklabiňa pod Martinem. Dzień przed desantem pierwszej grupy lokalny oddział partyzancki publicznie ogłosił przywrócenie czechosłowackiej władzy. Początkowo partyzanci mieli przekroczyć pasmo Wielkiej Fatry i rozpocząć działania w północno-zachodniej Słowacji, jednak te plany zmienił wybuch słowackiego powstania narodowego 29 sierpnia 1944. Pierwszym zadaniem jednostki był rekonesans niemieckiej kontrofensywy w regionie. 6 września oddział Ušiaka zgodnie z otrzymanym wcześniej rozkazem wyruszył w kierunku Moraw. W drodze dołączyli do niego liczni Czesi i Słowacy, a także uciekinierzy z marionetkowej armii słowackiej.