W październiku 1926 roku został skierowany do Wyższej Szkoły Wojskowej w Pradze, gdzie najpierw był pomocnikiem wykładowcy a następnie samodzielnym wykładowcą taktyki piechoty. Pracował tam do 30 września 1928 roku. Wtedy został skierowany do kurs wyższych dowódców. Po jego ukończeniu 28 lutego 1928 roku został mianowany na stanowisko zastępcy dowódcy 28 pułku piechoty w Pradze, jednocześnie był wykładowcą taktyki piechoty w Wyższej Szkole Wojskowej w Pradze. W dniu 30 września 1931 roku został mianowany dowódcą 45 pułku piechoty w Chuście, którym dowodził do 28 października 1935 roku. W tym czasie w okresie od 1 lutego do 10 lipca 1934 roku był oddelegowany do komisji Ministerstwa Obrony Narodowej, która opracowała regulamin służby piechoty PI-1.
W dniu 15 października 1935 został mianowany zastępcą komendanta, a 31 grudnia 1936 komendantem ośrodka szkolenia wojsk w Milovicach. Był komendantem tego ośrodka do rozwiązania wojsk czechosłowackich. Jesienią 1938 roku w czasie mobilizacji armii był przez krótki okres dowódcą 21 Dywizji Piechoty.