Tytuł prologu oznacza przedjutrze (dzień poprzedzający, przedświt, przeddzień), ale także czuwanie (łac.: vigilia: czuwanie, straż). Motto: Tedy go opuścił diabeł – a oto Aniołowie przystąpili i służyli mu pochodzi z Ewangelii ś. Mateusza 4,11 w tłumaczeniu Biblii Gdańskiej.
Treść Wigilia mały|Kuszenie na górze. Duccio. Prolog składa się z czterech części, rozpoczynających się tym samym zdaniem: Za odległe gdzieś rzeczy / Dziś – włosienie kaleczy. Jakie będzie jutro, wie tylko Bóg. Ale dziś zakryło oblicze i pości a pości. Tymczasem zjawia się szatan i namawia: nie pość już więcej. Idź precz duchu nieczysty – mówi kuszony – znam cię, zwiesz się Zyskiem. Szatan powraca i kusi: jeśli czekasz na Anioła jutra, płyń ku niemu. Lecz i teraz jego oponent odpowiada odmownie: nie pysznimy się cudami, jutro będzie takie jak się Bogu podoba, dla nas cudem jest, że znosimy trudy. Szatan przychodzi po raz trzeci. Wrzeszczy: czy jego rozmówca widzi jutro, obiecuje oddać połowę globu, jeśli przeproszą i padną mu do kolan. Kuszony odgania go krzyżem, zapowiadając, że nadchodzi z mocą Pański żołnierz.