Żołnierze 416 dywizjonu (baterii) zwalczali niemieckie lotnictwo oraz bomby latające V1. Zajmowała ona stanowiska w Dover, a następnie w Folkestone. Znajdowała się pod ostrzałem niemieckich baterii artylerii dalekonośnej z wybrzeża francuskiego. Od 22 czerwca do 4 lipca 1943 dywizjon wraz częścią polskiego personelu przebywał na poligonie Bude w Kornwalii, gdzie odbywał liczne strzelania. Po powrocie z poligonu dywizjon zajął stanowisko D8.
W miarę napływu uzupełnień w 1944 spośród żołnierzy nie przyjętych do lotnictwa ochotników z Armii Polskiej na Wschodzie oraz głównie spośród Polaków wziętych do niewoli przez wojska alianckie w Zachodniej Europie personel złożony z polskich żołnierzy objął całą baterię artylerii przeciwlotniczej ciężkiej, w brytyjskim 173 pułku. W ten sposób w 416 dywizjonie pełniło służbę około 200 polskich żołnierzy na stanowiskach D8, D2, D3 i D4. Z czasem po nabyciu kompetencji istniała „polska” bateria brytyjskiego 173 pułku. Zajęła ona stanowiska F3 i F7. Samodzielna bateria artylerii przeciwlotniczej ciężkiej podlegała pod dowództwo brytyjskiego 173 pułku do 11 grudnia 1944. Od 12 grudnia 1944 polska bateria podlegała pod dowództwo brytyjskiego 7 Heavy Anti-Aircraft Artillery Regiment.