W tworzeniu urozmaiconej architektury przeszkadzały także ówczesne ograniczone możliwości techniczne wielkich dźwigów budowlanych, które jednak nie miały odpowiedniej nośności dla dużych prefabrykatów. Kolejnymi aspektami ograniczającymi różnorodność były wysokie koszty form, również wymuszające powtarzalność i stosowanie długich serii jednolitych elementów. Nawet takie ówczesne paradygmaty jak tendencje do wzrostu wydajności w samym projektowaniu powodowały stosowanie praco oszczędnej segmentacji budynków. Jednak oprócz wyżej opisanych uwarunkowań dotyczących projektowania tego osiedla, podkreśla się także, iż osiedle realizowane było przez utalentowanych wrocławskich budowniczych. Ważne było także to, iż był to okres poprzedzający ogólnopolską uniformizację systemów realizacyjnych. Dzięki temu udało się choć częściowo wprowadzić niezgodną z obowiązującą doktryną różnorodność, zamiast urzędowo oczekiwanej całkowitej standaryzacji.
Rozpoczęcie wdrażania pierwszej wrocławskiej prefabrykacji wielkowymiarowej miało miejsce właśnie w ramach inwestycji obejmującej budowę osiedla mieszkaniowego „Gajowice”.