Sterylna powierzchnia zewnętrzna ma barwę od bladobrązowej do średniobrązowej, jest szorstka, pokryta mikroskopijnymi jasnobrązowymi włosami i zwykle oblepiona cząstkami roślin i gleby. Miąższ kruchy. Cechy mikroskopowe Worki 8-zarodnikowe, jednorzędowe, cylindryczne, 250– 300 × 18–21 µm. Askospory 24,1–27,8 × 12,3–15,7 µm, szkliste, elipsoidalne, zwykle zawierające jedną centralną gutulę i kilka mniejszych na biegunach. Parafizy cylindryczne, szkliste, z drobnymi ziarnistymi kropelkami w protoplazmie, o średnicy 2–3 µm, septowane, na końcach poszerzone do 6–8 µm. Subhymenium o grubości do 50 µm, zwartej strukturze, ze splątanymi komórkami o średnicy 5–10 µm. Środkowa warstwa miąższu o grubości 450–500 µm, zbudowana z pęcherzykowatych, cylindrycznych lub gruszkowatych komórek o wymiarach 10–40 × 5–15 µm. Warstwa zewnętrzna o grubości 120–160 µm, zbudowana z kulistych, gruszkowatych lub wielokątnych komórek o średnicy 20–60 µm, splątanych z cylindrycznymi komórkami pęcherzykowymi. Zwykle są to komórki grubościenne (1-2 µm), brązowawo pigmentowane. Rozwijają się z nich włoski i strzępki grzybni wrastającej w podłoże. Komórki brzegowe sklejające się z sobą, wydłużone, maczugowate, gęsto septowane.