Fundację klasztoru przez Woka, która odbyła się za zgodą żony oraz krewnych szlachcica, zatwierdził 23 maja 1259 r. biskup Pragi Jan III z Dražic. Za datę założenia klasztoru przyjmuje się 1 czerwca 1259 r., tego dnia, tj. w Zesłanie Ducha Świętego, miała miejsce konsekracja drewnianego, tymczasowego kościoła klasztornego przez biskupa oraz ustne powtórzenie darowizny przez Woka. Dobra i prawa majątkowe przekazane powstającemu klasztorowi składały się między innymi z: lasu, wsi rozproszonych na terenie południowych Czech, wsi austriackiej i śląskiej, udziału w dziesięcinie, dochodu z trzech kościołów. Fundacja nie należała do najbogatszych, obejmowała tereny niezagospodarowane, powstały klasztor nie przynosił z początku ze swojej działalności znaczącego zysku.
Akt fundacji poprzedzał prawdopodobnie samo przybycie mnichów z Wilhering, w tym samym czasie przystąpiono do budowy pierwszych drewnianych budynków. Pierwsi mnisi, w liczbie dwunastu wraz z opatem Ottonem I, przybyli do klasztoru prawdopodobnie jeszcze w tym samym roku.
Sporządzonym w klasztorze dokumentem z 17 lipca 1264 r., wcześniej jeszcze uszczegóławianą fundację potwierdził król Ottokar II, a klasztorne przywileje 21 marca 1278 potwierdził papież Mikołaj III.