Obejmuje nie tylko przejazd samym rowerem, lecz także rozwiązania infrastrukturalne i organizacyjne, takie jak sieć tras, parkingi rowerowe, powiązania z transportem zbiorowym oraz możliwość wykonywania części przewozów miejskich przy użyciu rowerów towarowych.
Rower jako środek transportu jest preferowany na odległości do około 12 km. Instytut Rozwoju Terytorialnego wskazuje w tym aspekcie na dystanse rzędu do ok. 5 km w mieście jako mogące stanowić realną konkurencję dla samochodu. Użycie roweru w celach komunikacyjnych jest szczególnie popularne na obszarach o stosunkowo płaskim terenie i dobrze rozwiniętej infrastrukturze rowerowej, m.in. w Danii i Holandii.
Rozwój roweru elektrycznego może ułatwić dojazdy do pracy rowerem w terenach pagórkowatych i pozwolić na dłuższe podróże. Badania nad rowerami elektrycznymi wskazują, że wspomaganie elektryczne może zmniejszać znaczenie barier związanych z wysiłkiem fizycznym, odległością i ukształtowaniem terenu. Przegląd literatury dotyczącej wpływu e-rowerów na zachowania transportowe wskazywał, że ich użycie może zwiększać częstotliwość i długość przejazdów rowerowych oraz pomagać w pokonywaniu barier typowych dla rowerów tradycyjnych.