Pod jego dowództwem pułk 1 sierpnia przeszedł przez Bug. 25 listopada 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako oficer zawodowy i kontynuował służbę w macierzystym pułku, który stacjonował w Ostrowie Wielkopolskim. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 1144. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Z dniem 17 stycznia 1927 został przeniesiony służbowo na 9 normalny trzymiesięczny kurs w Centralnej Szkole Strzelniczej w Toruniu, który ukończył z wynikiem pomyślnym. W maju tego roku, w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VII, zdał egzamin sprawdzający przed awansem na majora. W listopadzie 1927 został przeniesiony do Korpusu Ochrony Pogranicza. 18 lutego 1928 prezydent RP nadał mu z dniem 1 stycznia 1928 stopień majora w korpusie oficerów piechoty i 61. lokatą. We wrześniu 1928 pełnił służbę w Batalionie KOP „Ostróg” na stanowisku kwatermistrza. Z dniem 30 kwietnia 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. 11 maja tego roku przeprowadził się z Ostroga na Wołyniu do Poznania i został zameldowany na ul. Marszałka Focha 98 m. 16..
Zginął 25 maja 1944 w obozie karno-śledczym w Żabikowie, jako Ludwik Szulc ur. 3 kwietnia 1886 w m.