Do holu głównego prowadziły podwójne drzwi z nadświetlem, wykonane z brązu, a po jego obu stronach umieszczono dodatkowe dwa rzędy okien. Pośrodku elewacji umieszczono nadbudówkę w formie attyki, dwustopniowej w części nad portykiem. Narożniki frontowej fasady zostały zaakcentowane poprzez cofnięcie ostatnich osi i umieszczenie w ich miejsce podobnych do tych frontowych pojedynczych filarów opartych na wysuniętej na boki kondygnacji przyziemia. W wysuniętej części partii cokołu przy zbiegu ulic Łąkowej i Podwale w 1929 roku umieszczono rzeźbę z brązu autorstwa Felixa Kupscha.
Elewacja południowa od ulicy Druckiego-Lubeckiego miał długość osiemdziesięciu metrów. Była zaprojektowana skromnie z jedynym akcentem pośrodku: dwukondygnacyjną bramą wjazdową i z bocznymi wejściami. Elewacja zachodnia i wschodnia są wygięte w łuk. Do zachodniej dodano narożny wykusz wsparty na czterech kolumnach z wejściem bocznym do budynku. Elewacje wewnętrzne wokół dziedzińca są w większości gładko otynkowane. Na dziedzińcu więziennym znajdują się dwie płaskorzeźby przedstawiające sceny związane z obowiązkami zawodowymi policjantów.