Naczelnym dowództwem odpowiedzialnym za realizację tego zadania jest US Strategic Command z siedzibą w bazie Offutt w Nebrasce.
Komponent lotniczy thumb|B-52 Stratofortress nad terytorium Afganistanu (2006) thumb|Samoloty B-2, B-1B i B-52 (2006) thumb|Samoloty B-1B Lancer – tankowanie w powietrzu (2012) mały|Bombowiec strategiczny B-2 (2011) thumb|Bombowce B-2 Spirit w bazie Whiteman (2011) thumb|Bombowiec B-2 Spirit i tankowiec powietrzny Boeing KC-46 (2019) thumb|Bomba jądrowa B61 thumb|Bomba jądrowa B83 thumb|Pocisk AGM-86B ALCM thumb|Boeing B-52G z pociskami AGM-86B ALCM (1988) W początkowym okresie tworzenia środków przenoszenia broni jądrowej rolę rozstrzygającą w przyszłej wojnie atomowej przyznano lotnictwu strategicznemu. Jeszcze podczas trwania II wojny światowej oblatano ciężki bombowiec strategiczny B-29 Superfortress. 6 sierpnia 1945 z samolotu B-29 „Enola Gay” zrzucono pierwszą bombę jądrową na Hiroszimę, a trzy dni później z B-29 „Bockscar” drugą na Nagasaki. Do 31 grudnia 1946 przystosowano do przenoszenia broni jądrowej 23 samoloty B-29, a w marcu 1947 roku następne 35. W 1950 dysponowano 219 samolotami tego typu przystosowanymi do przenoszenia bomb atomowych. Zmodernizowaną wersją B-29 był bombowiec B-50 Superfortress.