jego poprzednik, Władysław Warneńczyk, powierzył Komorowskiemu starostwo spiskie.

W 1471, podczas konfliktu polsko-węgierskiego, Komorowski dochował wierności wobec Jagiellonów. W wyniku tego Maciej Korwin pozbawił go władzy na Orawie i Liptowie. W związku z tym Komorowski przeniósł swoją siedzibę do Żywca. Król Polski, aby wynagrodzić szkody swojemu poddanemu, przekazał mu dochody z Barwałdu i Szaflar oraz kilka innych uposażeń. W 1474 Komorowski przejął zamek barwałdzki wraz z przyległościami z rąk dotychczasowego właściciela, Przecława z Dmoszyc. Przejściowo sprawował też władzę nad Nowym Targiem. Był właścicielem zamków w Żywcu, Barwałdzie i Szaflarach.

Według starszych opracowań zmarł pod koniec 1476, a dobra żywieckie i barwałdzkie wraz z zamkami przejął po nim brat Mikołaj. Piotr Komorowski miał trzech synów: Aleksandra, Piotra i Jana (dwaj pierwsi umarli jeszcze za życia ojca), oraz dwie córki: Zofię i Elżbietę. Rodzina Komorowskich sprawowała kontrolę nad ziemiami żywieckimi do 1624. Poza Mikołajem miał jeszcze jednego brata, Marcina.