Kurt Sieveking (ur. 21 grudnia 1897 w Hamburgu, zm. 16 marca 1986 tamże) – niemiecki polityk, prawnik i dyplomata, związany z CDU, burmistrz Hamburga (1953–1957), przewodniczący Bundesratu (1956–1957).
Konsul generalny Niemiec w Szwecji (1951–1953).
Życiorys Sieveking pochodził ze znanej i zasłużonej hamburskiej rodziny. Jego pradziadek Friedrich Sieveking pełnił funkcję burmistrza Hamburga w latach sześćdziesiątych XIX wieku. Dorastał w rodzinnym mieście, gdzie uczęszczał do szkoły powszechnej Johanneum i szkoły średniej, którą ukończył w 1914 roku.
Sieveking walczył jako ochotnik na froncie I wojny światowej. Podczas wypadku w trakcie szkolenia lotniczego w 1917 roku stracił lewą rękę. Po zakończeniu wojny studiował prawo na Uniwersytetach w Heidelbergu, Monachium i Marburgu i zaangażował się w działalność Deutsche Volkspartei. W 1922 ukończył studia i obronił pracę doktorską, uzyskując tytuł doktora nauk prawnych. W latach 1923–1924 pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, a następnie w jednym z berlińskich banków. Po zdaniu w 1925 drugiego prawniczego egzaminu państwowego, rozpoczął pracę jako adwokat w Hamburgu. Od 1936 był zatrudniony jako prawnik w hamburskim banku M.M. Warburg & Co.