W 1944 został wcielony do Wehrmachtu i skierowany na front w Danii. mały|Grób rodziny Sieveking w Hamburgu-Ohlsdorfie 1 grudnia 1945 został mianowany przez burmistrza Rudolfa Petersena na szefa jego biura i głównego radcę prawnego Senatu Hamburga, będąc jednocześnie łącznikiem w kontaktach z brytyjskim władzami okupacyjnym. W 1951 wyjechał do Sztokholmu, gdzie kierował niemiecką ambasadą. 2 grudnia 1953 został wybrany na burmistrza Hamburga jako następca Maxa Brauera (SPD), pełniąc funkcję przez pełną czteroletnią kadencję. Od 1956 do 1957 był przewodniczącym Bundesratu. Był deputowanym parlamentu Hamburga do 1965, gdzie w latach 1957–1962 przewodniczył frakcji parlamentarnej CDU. Po wycofaniu się z polityki w 1965 wznowił praktykę adwokacką. Był również członkiem rady nadzorczej Norddeutscher Rundfunk.

Był żonaty z Ellen Ruperti, miał trójkę dzieci. Zmarł w Hamburgu w wieku 88 lat i został pochowany na cmentarzu Ohlsdorf.

Przypisy

Kategoria:Niemieccy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Hamburgu Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1986