Maria Kasprowiczowa (de domo Bunin, ur. 12 maja 1887 w Petersburgu, zm. 12 grudnia 1968 w PoroninieWłodzimierz Próchnicki, hasło biograficzne, w: Mały Słownik Pisarzy Polskich. Część II, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1981, s. 105) – pamiętnikarka, animatorka życia artystycznego, pisarka i kustoszka.
Życiorys Była córką carskiego generała Wiktora Bunina i Szwedki, Marii Anderson. W wieku 10 lat zachorowała na szkarlatynę. W wyniku powikłań cierpiała na nieuleczalną chorobę stawów. W związku z tym, mając kilkanaście lat, wyjeżdżała pod opieką ciotki na rehabilitację i pobyt w cieplejszym, korzystniejszym dla zdrowia klimacie: do Szwajcarii, Włoch i południowej Francji. Wrażliwa na sztukę i piękno, zarzuciła młodzieńcze próby malarskie i literackie, uznając je za zbyt przeciętne. Marzyła o byciu towarzyszką życia artysty. Jej niezwykła uroda i osobowość sprawiała, że cieszyła się względami wielu adoratorów. Zaręczyła się z włoskim poetą Eugenio Coselchim.
Wiosną 1907 r. w pociągu relacji Rzym-Neapol poznała Jana Kasprowicza. Dwa lata później ponownie spotkała go przypadkiem we Lwowie. W 1911 została trzecią i ostatnią żoną poety i dramaturga, który był starszy od niej o 26 lat.