Geneza i skutki Na skutek erozji antropicznej dochodzi do różnorodnych skutków, w tym m.in. następuje pogłębienie i poszerzanie ścieżek, którymi przemieszczają się turyści, jak również rozwijają się strefy z naruszoną, nieciągłą pokrywą roślinną. Ludzie przemierzający szlaki są czynnikiem efektywnie modelującym stoki w obrębie ścieżek. W wyniku degradacji stoków nasilają się też naturalnie postępujące procesy morfogenetyczne.
Powszechnie przyjmuje się, że jedną z istotniejszych przyczyn występowania erozji antropogenicznej jest liczba osób korzystających ze szlaków turystycznych, czy ścieżek górskich. Badania przeprowadzone przez pracowników Big South Fork National River and Recreational Area w Stanach Zjednoczonych wykazały, że erozja gleby na obszarach udostępnionych do jazdy quadami wyniosła 143,9 m³/km, na ścieżkach użytkowanych przez turystykę konną – 94,9 m³/km, a wyłącznie przez turystów pieszych 11,8 m³/km. Narciarstwo wywiera mniejszy wpływ na przekształcenia rzeźby stoków niż ruch pieszy. Wykazano, że np.