30–32., Puszkin określił ją mianem królowej muz i piękna. Z kolei w policyjnych raportach III Oddziału salon Wołkońskiej opisywano jako ośrodek opozycyjny, gromadzący przeciwników carskiego rządu. mały|Adam Mickiewicz improwizuje w salonie Wołkońskiej, obraz Grigorija Miasojedowa W 1827 r. Zinaida Wołkońska poznała Adama Mickiewicza. Nie jest jasne, kto wprowadził polskiego poetę do jej salonu (mógł być to książę i krytyk literacki Piotr Wiaziemski lub pisarz Ksenofont Polewoj). Mickiewicz był entuzjastycznie przyjmowany przez towarzystwo, jakie gromadziło się w salonie, a Wołkońska wysoko ceniła jego talent i odnosiła się do niego z wielką serdecznością. Mickiewicz występował w salonie Wołkońskiej z improwizacjami w języku francuskim, napisał też wiersz Na pokój grecki w domu księżnej Zeneidy Wołkońskiej w Moskwie i wygłosił go po francusku podczas jednego ze spotkań w salonie. Adam Mickiewicz i Zinaida Wołkońska korespondowali ze sobą. Według części krytyków polski poeta był, przynajmniej przez pewien czas, bez wzajemności zakochany w rosyjskiej arystokratceB. Mucha, W kręgu „przyjaciół Moskali”. Adam Mickiewicz i księżna Zinaida Wołkońska, „Pamiętnik Literacki”, LXXXIV, 1993, z. 1, s. 168. ISSN 0031-0514..