Na piętrze znajdowały się również sale: balowa i pomocnicza. Nad mezzaninem I piętra, w południowej części budynku, znajdowało się służbowe mieszkanie.

Elewacja główna podzielona została na dziewięć osi, z czego pięć środowych osi okiennych stanowił ryzalit. Powyżej części parterowej z prostokątnymi otworami okiennymi, znajdował się gzyms kordonowy. Wejście główne otoczone było filarami zwieńczonymi gazonami, przechodzące powyżej w pilastry biegnące przez całą wysokość budynku. Nad kondygnacją mezzanina, skrajne osie ryzalitu zastąpiono głębokimi niszami odpowiadającymi wysokim oknom w pozostałej jej części. Ryzalit zwieńczony był trójkątnym naczółkiem, w którym pierwotnie umieszczone były dwie grupy figuralne: z prawej strony „Przyjaźń”, z lewej „Dobroczynność” oraz inskrypcja „Humanitati”.

Po przejęciu budynku przez faszystów i zlikwidowaniu lóż masońskich dokonano zmian elewacji: z naczółka usunięto inskrypcje i postacie figuralne, w północno-wschodniej elewacji, na wysokości parteru, wybito większe okna, dostosowując je do wielkości otworów okiennych z elewacji głównej, zmieniono okna na ostatniej kondygnacji, a w części dachowej umieszczono lukarnyZdjęcie budynku z lat 1935..