Tradycje związane z wyrobem malowanej ceramiki w Kosowie – tradycja wytwarzania ceramiki w Kosowie na Ukrainie wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO w 2019 roku. mały|Okładka książki Wyroby gliniane włościan na Rusi: naczynia z Kossowa

Historia Pod koniec XIX wieku w Kosowie działało około 20 garncarzy. Wykorzystywali oni znajdujące się w pobliżu bogate pokłady gliny garncarskiej oraz białego krzemionkowego piasku. Najwybitniejszym ich przedstawicielem był Aleksander Bachmiński żyjący w latach 1820–1882. Jego wyroby zostały zauważone już podczas wystawy krajowej we Lwowie w 1877 roku. Podczas wystawy etnograficznej w Kołomyi w 1880 roku, prezentowana przez niego ceramika zainteresowała cesarza Franciszka Józefa, który nie tylko kupił od niego piec kaflowy, ale także przekazał mu „znaczny datek pieniężny”.

Twórcą rywalizującym z Bachmińskim był Piotr Baranowski. Pozostali naśladowali styl prac Bachmińskiego lub Baranowskiego. Część garncarzy wytwarzała ceramikę niepolerowaną lub dekorowaną w proste geometryczne wzory.