W niewoli rosyjskiej Dnia 16 marca 2022 roku, jak relacjonowała córka kobiety, Pajewśka i kierowca jej karetki pogotowia poruszali się korytarzem humanitarnym, aby pomóc w akcjach ratunkowych po nalocie na teatr w Mariupolu. Zatrzymali się, by opatrzyć uciekającego rannego cywila i zostali schwytani przez rosyjskich żołnierzy. Dnia 21 marca 2022 roku rosyjska stacja informacyjna ogłosiła schwytanie Pajewśkiej i wyemitowała wideo, na którym kobieta, „oszołomiona i wynędzniała” czyta przygotowane oświadczenie wzywające do zakończenia walk. Występowała w rosyjskiej sieci NTV i sieciach telewizyjnych w separatystycznym obwodzie donieckim, skuta kajdankami i posiniaczona na twarzy. Rosja wykorzystywała Pajewśką w propagandowych filmach i fałszywie przedstawiała ją jako sprawczynię zbrodni, związaną z „nazistami” i z batalionem Azow (z którym jej oddział medyczny nie miał związku).
Rząd Ukrainy próbował doprowadzić do uwolnienia Pajewśkiej w ramach wymiany więźniów, ale Rosja początkowo odrzuciła te prośby, zaprzeczając, by kobieta nadal przebywała w niewoli. Zwolennicy Pajewśkiej opowiadający się za jej uwolnieniem rozpoczęli kampanię hashtagową „#SaveTaira”.