Stanisława Nikodym (z domu Liliental; ur. 2 lipca 1897 zm. 25 marca 1988) – polska matematyczka i artystka. Znana z wyników w teorii continuum. Jako pierwsza kobieta w Polsce uzyskała stopień doktora matematyki (1925).
Życiorys Urodziła się w Warszawie jako córka Natana Nuchima Lilientala – współpracownika Banku Zachodniego SA w Warszawie oraz Gitli Reginy Eiger – badaczki i etnografki zwyczajów i kultury żydowskiej. Miała młodszego brata Antoniego (ur. 1908). Uczęszczała do szkoły podstawowej Heleny Skłodowskiej-Szalay, a następnie do warszawskiej siedmioklasowej szkoły żeńskiej Kazimiery Kochanowskiej.
Maturę zdała w 1916 roku i tego samego roku rozpoczęła studia na Wydziale Filozoficznym UW, studiując matematykę u Stefana Mazurkiewicza, Zygmunta Janiszewskiego i Wacława Sierpińskiego.
W latach 1918–1919, przerywając studia, uczyła matematyki na kursach dla żołnierzy w wojsku polskim.
W 1924 roku wyszła za mąż za matematyka Ottona M. Nikodyma. Pod kierunkiem S. Mazurkiewicza uzyskała w 1925 r. stopień naukowy doktora na Uniwersytecie Warszawskim na podstawie pracy O rozcinaniu płaszczyzny przez zbiory spójne i continua.
W czerwcu 1926 roku Otto Nikodym i Stanisława Liliental pobrali się w obrządku rzymskokatolickim.