Razem, w dniu 26 czerwca, odebrali swoje dyplomy doktorskie.
W 1926 roku dzięki stypendium rządowemu przez dwa lata studiowała wraz z mężem w Paryżu na Sorbonie. W 1930 po krótkim pobycie w Krakowie osiedli w Warszawie. Początkowo Stanisława została bibliotekarką w Gabinecie Matematycznym TNW kierowanym przez Samuela Dicksteina, a później asystentką prof. Franciszka Lei w Katedrze Matematyki na Politechnice Warszawskiej. Przed wojną opublikowała trzy książki i kilka artykułów.
Jej brat Antoni, chemik i oficer Wojska Polskiego, został zamordowany przez Rosjan w ramach zbrodni katyńskiej w 1940 roku.
Podczas niemieckiej okupacji Nikodymowie prowadzili tajne nauczanie matematyki. W powstaniu warszawskim stracili majątek oraz niepublikowane prace matematyczne. Po wojnie w 1946 roku wyjechali na kongres matematyków do Belgii, a następnie krótko tam mieszkali. Ostatecznie wyemigrowali do Stanów Zjednoczonych, osiedlając się w Gambier w stanie Ohio. Stanisława uczyła tam matematyki w Kenyon College w Gambier w stanie Ohio, gdzie jej mąż był również członkiem wydziału.