Słowo zgody – artykuł Cypriana Kamila Norwida z 1851 na temat emigracji.

O utworze Słowo zgody stanowi ostatnie ogniwo serii artykułów-listów Norwida, publikowanych w latach 1849-1851 w prasie poznańskiej, a dotyczących problematyki młodej lub młodszej emigracji polskiej z lat 1846-1848. Artykuł był reakcją Norwida na korespondencję z Paryża Juliana Klaczki opublikowaną w Gońcu Polskim z 28 stycznia. Klaczko zaatakował młodą emigrację, zarzucając jej zobojętnienie dla narodowych prac i spraw, życie z dnia na dzień, bez celu, bez najmniejszego planu, zbywanie jednej chwili następną oraz zarozumiałość. Ten ostatni zarzut zilustrował niedawnym wystąpieniem pewnego młodzieńca przeciw amnestii, co jego zdaniem bardziej by przystało komuś ze starszych i już zasłużonych na polu literatury czy nauki, jako to Lelewelowi, Zaleskiemu czy Goszczyńskiemu. Nowa emigracja nie wyobraża żadnej odrębnej, nowej myśli w tułactwie, nie ma prawa do przodowania w niczym, a zdrowy rozsądek nakazuje przyznać pierwszeństwo tym, którzy dali dowody większej pracy i wytrwalszych cierpień. Odpowiedź Norwida ukazała się w Gońcu Polskim 7 lutego 1851.