Kwiatu wydać nie potrafi, ale daje więźniowi przeczucie nieśmiertelności. Nie ma więc nowej emigracji, jest tylko młodsza. Służy jej przed Bogiem to samo prawo, co żniwiarzom z przypowieści, z których jedni przyszli do pracy o świcie, inni w południe, a ostatni pod wieczór, a wszyscy otrzymali po denarze za swoją pracę.
Przypisy . . .
Bibliografia
Kategoria:Pisma polityczne Cypriana Kamila Norwida