mały|Umberto Bertini w stroju kantora ze stypułą kantorowską, trzymający w ręku brewiarz. Kantor – w religii to osoba duchowna, która prowadzi apostolstwo według tradycji apostolskiej we wspólnocie religijnej jak modlitwy, nauki i życia wiarą. Na podstawie Dekretu Apostolicam actuositatem i kodeksu prawa kanonicznego Kan.230, §2. Świeccy mogą być czasowo wyznaczeni do pełnienia funkcji lektora w czynnościach liturgicznych; podobnie wszyscy świeccy mogą pełnić funkcje komentatora, kantora albo inne, zgodnie z przepisami prawaCodex Iuris canonici auctoritate Joannis Pauli PP. II promulgatus, pot. Kodeks Prawa Kanonicznego z roku 1983, Kan.230, par. 2..
Historia W 1206 roku Leszek Biały wziął udział w kościelnym synodzie w Krakowie. Zorganizowany w Krakowie synod przez wygnanego z Wielkopolski arcybiskupa Kietlicza, w którym wziął udział między innymi po prawej stronie, zasiadał dziekan kapituły, prepozyt, kantor - Jan VIII i 15 kanonikówPiotr Pajor (2014), Topografia sakralna katedry krakowskiej w XIV wieku a kult św. Stanisława, Wydawnictwo Muzeum Początków Państwa Polskiego, Gniezno.. Iwo Odrowąż herbu Odrowąż – kanclerz Leszka Białego (1206-1218) i biskup krakowski (od 1218) był prekursorem Szkoły Kantorów w Krakowie.