Wybrany przez krakowską kapitułę katedralną otrzymał zatwierdzenie papieskie w dniu 29 września 1218 roku. Kantor stał na czele rzeszy wiernych i w ich imieniu prowadził modlitwę (prośby) do najwyższego z najwyższych. Kantora zawsze utożsamiano z nauczycielem śpiewu lub kaznodzieją, jak pisze Rzymski Katolik, że „Kantor jest w kościele nie jako artysta, ale jako kaznodzieja, czy też jako ktoś, kto naucza poprzez śpiew”, dodając, że „...muzyka kościelna musi podążać za duchem chorału Gregoriańskiego i szanować liturgię. „W 1222 roku w Kacicach koło Słomnik Biskup Ivo h. Odrowąż, założył klasztor cystersów i osadę Kantorowice (dziś nie istniejącą) w okolu rzeki Szreniawa, których następnie przeniósł do Mogiły. Rozwinął akcję osadniczą w osadzie Kantorowice w krakowskich dobrach biskupich.