Wyższa Szkoła Kantoralna Słynni kantorowie studiowali w najstarszej krakowskiej Wyższej Szkole Archiprezbiterialnej im. N.P. Marii z Nazaretu w Krakowie, przy placu zwanym „Wendetą”, dzisiejszym „Rynkiem Małym”Józef Mączyński (1854), Kraków Dawny i Teraźniejszy z przeglądem jego okolic, Wydawnictwo Nakładem i Drukiem Józefa Czecha, Kraków, str. 52.. W południowej części „Małego Rynku” w Krakowie, u zbiegu ulic Siennej i Stolarskiej, znajdowało się, wejście główne do Wyższej Szkoły Archiprezbiterialnej pod wezwaniem N.P. Marii z Nazaretu. Wysoki obiekt budowlany ze strzelistym dachem gotyckim istniał już w XI wieku (od XI w. Kraków był stolicą Polski i przez wiele wieków drugim po Gnieźnie ośrodkiem kościelnym w Polsce). Fundatorem Wyższej Szkoły Kantoralnej przy krakowskiej Wyższej Szkole Archiprezbiterialnej im. N.P. Marii z Nazaretu w Krakowie, był biskup krakowski Ivo Szawłowicz z Końskich h. Odrowąż. Szkoła Kantorów prowadzona była najczęściej przy katedrach przez prezbitera w osobie prekantora.