dochód narodowy spadł o 43%, a produkcja przemysłowa o 52%. Dodatkowo w 1993 czterokrotnie niszczono gazociąg prowadzący z Gruzji do Armenii, co powodowało braki energetyczne, a w listopadzie rząd został zmuszony do opuszczenia strefy rubla rosyjskiego. Podobnie jak Rosja, Armenia miała przejść tzw. terapię szokową. Reformy przyniosły pożądany skutek, Armenia jako pierwsza ze Wspólnoty Niepodległych Państw wyszła z recesji gospodarczej, a Bank Światowy uznał jej reformy za najlepsze w obszarze poradzieckim. Mimo pewnej poprawy sytuacji Bagratian był bardzo niepopularny wśród Ormian, głównie ze względu na rosnące bezrobocie. Podał się do dymisji 4 listopada 1996, w wyniku napięć politycznych w jego partii po rzekomym sfałszowaniu wyborów prezydenckich w 1996 przez ówczesnego prezydenta Lewona Ter-Petrosjana oraz licznych protestach. Spekulowano jednak, że został zmuszony do tej decyzji w celu uspokojenia nastrojów w kraju.