Po rezygnacji poświęcił się badaniom ekonomicznym, na rok został doradcą Międzynarodowego Funduszu Walutowego. Nie porzucił jednak polityki – w 1997 założył partię Wolność, regularnie komentuje też wydarzenia polityczne, będąc w opozycji do rządzących. Zdecydował się na start w wyborach prezydenckich w 2013 jako lider swojej partii. Był przez to krytykowany i nazywany „zdrajcą” – jego udział w wyborach uznano za legitymizację reżimu Serża Sarkisjana. Zajął 3. miejsce, zdobywając 31 643 głosy (2,15%)Wyniki wyborów. res.elections.am..
Bagratian jest autorem paru kontrowersyjnych wypowiedzi, w 2013 po debacie nad budżetem oskarżył rządzącą Republikańską Partię Armenii o „powrót do marksizmu-leninizmu”, natomiast w 2016 zachęcał do użycia broni nuklearnej przeciwko Azerbejdżanowi (choć Armenia takiej broni nie posiada).
Życie prywatne Posługuje się biegle językami: rosyjskim, angielskim i niemieckim. Żonaty z Naną Bagratian, ma dwoje dzieci: syna Ararata i córkę Marię. Gra również na gitarze, jest autorem 15 utworów. Gra w bilard, szachy oraz pływa długodystansowo.
Przypisy
Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Armenii Kategoria:Ormiańscy ministrowie Kategoria:Premierzy Armenii Kategoria:Urodzeni w 1958