Lud został po kryjomu zabity w lesie, Tradycja zamknięta została w pustelni, Mąż jedyny, prawdziwy przez fatalność tragedii został doprowadzony do zguby. Pozostała jedna Parafiańszczyzną z tłumem karierowiczów i w końcu piorun.
Postaci fantastyczne grają w tej tragedii rolę tła. Grabiec wyniesiony na najwyższe stanowisko dowodzi, że gdy indywidualności zaprzestając pełnienia służby, tło zaczyna być wszystkim i nosi imiona racji stanu i inne podobne. Galaretowata Goplana, wyanieliwszy się nad miarę , potrzebuje twardych kości rubasznego zakrystianina-pijaka. Pasterz Filon, po zabiciu Aliny, nie jest w stanie usłyszeć poezji rodzimych pól i lasów i swój liryzm zapożycza od Greków.
Przypisy . . . .
Bibliografia
Kategoria:Pisma literackie i artystyczne Cypriana Kamila Norwida