Uzbrojenie i wyposażenie thumb|Wyposażenie i wyszkolenie bojowe konnych arkebuzerów (ryc. z dzieła J.J. von Wallhausena, 1616) thumb|Arkebuz z pierwszej połowy XVII wieku Ich główne uzbrojenie stanowiły arkebuzy, a później krótsze i poręczniejsze bandolety, poza tym dwa pistolety i rapier. Wyposażeniem ochronnym była początkowo zbroja arkebuzerska, składająca się z kirysu, obojczyków, naręczaków z rękawicami, nabiodrków z kutych płyt stalowych o grubości miejscami do 3,5 mm, uzupełniona otwartym hełmem w typie szturmaka. W późniejszych, zmodyfikowanych odmianach obejmowała również płytowe karwasze (lub rękawy kolcze), a w dolnej części – lżejsze i wygodniejsze taszki; hełmem najchętniej stosowanym była burgoneta albo pappenheimer). Piesi arkebuzerzy byli w ogóle pozbawieni wyposażenia ochronnego z wyjątkiem hełmu (najczęściej strzeleckiego gruszkowego lub morionu), ich bronią białą był rapier (albo kordelas) i sztylet. Szybciej ładowany i celniejszy arkebuz stanowił o ich ogniowej przewadze nad muszkieteramiVladimir Brnardic: Imperial Armies of the Thirty Years’ War (1): Infantry and artillery. Oxford: Osprey Publishing, 2009, s.