„Santísima Trinidad” wszedł już z nimi do służby; początkowo umieszczone były na dachu hangaru, a następnie na początku 1982 roku przeniesione po dwie na pokład nadbudówki po bokach komina.
Uzbrojenie artyleryjskie stanowiła jedna automatyczna armata uniwersalna Vickers Mk 8 kalibru 4,5 cala (114 mm), o długości lufy 55 kalibrów. Szybkostrzelność wynosiła do 25 strz./min, masa pocisku 21 kg, a donośność skuteczna do 22 km. Uzupełniały ją dwa działka automatyczne 20 mm Oerlikon Mk 7 na skrzydłach mostka oraz dwa wielkokalibrowe karabiny maszynowe kalibru 12,7 mm.
Broń podwodną stanowiło sześć wyrzutni torpedowych ILAS 3 kalibru 324 mm (dwie potrójne). Wystrzeliwano z nich torpedy przeciw okrętom podwodnym Whitehead A 244/S, o zasięgu do 7 km. Wczesne publikacje wspominały o amerykańskich torpedach Mk 46.
Okręt mógł przenosić jeden śmigłowiec do zwalczania okrętów podwodnych. Argentyna zakupiła dla okrętów tego typu dwa brytyjskie śmigłowce przeciwpodwodne Westland Lynx HAS Mk 23, z których na „Santísima Trinidad” używany był śmigłowiec o znakach 3-H-141, lecz doznał awarii silnika 22 maja 1982 roku nad lądem i awaryjnie lądował, po czym nie został wyremontowany. Następnie używany był francuski lekki śmigłowiec SA-319B Alouette III.