Mógł przenosić dwie torpedy Mk 44 przeciw okrętom podwodnym lub dwa pociski kierowane AS.12.
Wyposażenie Argentyńskie okręty różniły się w niewielkim stopniu od brytyjskiego pierwowzoru zestawem wyposażenia radioelektronicznego. Stanowiły je radary: Type 965P (dozoru powietrznego), Type 992Q (wykrywania nawodnego i celów niskolecących), Type 1006 (nawigacyjny).. Ponadto, do kierowania ogniem systemu Sea Dart służyły dwa radary Type 909 w kopułkowatych obudowach na dachu nadbudówki dziobowej i rufowej. Radar Type 965P dozoru powietrznego z dużą podwójną anteną materacową AKE-2 znajdował się na dachu nadbudówki dziobowej, a radar Type 992Q na maszcie rufowym. W przeciwieństwie do okrętów brytyjskich, radary nie były następnie wymieniane na nowsze. Podobnie jak okręty brytyjskie, do wykrywania okrętów podwodnych miały sonary kadłubowe Graseby Type 184M (średniej częstotliwości) i Type 162M (wysokiej częstotliwości).
Okręty miały system informacji bojowej ADAWS-4, następnie modernizowany w Argentynie. Ze środków walki elektronicznej, „Santísima Trinidad” miał system wykrywania emisji radarowej RDL 257, ośmiolufową wyrzutnię zakłócającą Knebworth Corvus oraz holowaną pułapkę przeciwtorpedową Graseby.