Po kapitulacji sił argentyńskich na wyspach „Santísima Trinidad” eskortował 19 czerwca na argentyńskich wodach brytyjski transportowiec – liniowiec pasażerski „Canberra” przywożący do Puerto Madryn 4167 jeńców argentyńskich.
Po przegranej przez Argentynę wojnie w latach 1983–1986 okręt przebywał głównie w rezerwie i powrócił do aktywnej służby dopiero w 1988 roku. Z uwagi na brytyjskie embargo na części zamienne i trudność w utrzymaniu okrętów w sprawności, według niepotwierdzonych doniesień, Argentyna próbowała w tym czasie sprzedać oba niszczyciele do Libii, Turcji, względnie Iranu (źródła są rozbieżne). W 1989 roku okręt odbył ostatni rejs operacyjny, po czym był odstawiony w bazie . Dalsze informacje na temat okrętu są skąpe i niepodawane oficjalnie. Do 1996 roku „Santísima Trinidad” została zredukowana w praktyce do statusu hulku, kanibalizowanego na części zamienne dla okrętu bliźniaczego. System Sea Dart był już wówczas niesprawny. Istniały projekty przebudowy niszczyciela na szybki transportowiec, wzorem „Hérculesa”, której jednak nie podjęto.